Het WK is voorbij voor Marokko. De nederlaag tegen Frankrijk in de kwartfinale betekende het einde van een toernooi waarop de Leeuwen van de Atlas opnieuw lieten zien dat ze kunnen concurreren met de wereldtop. Toch is het, met het oog op de toekomst, ook het moment om kritisch naar de selectie van bondscoach Ouahbi te kijken. Wil Marokko blijven groeien richting de Afrika Cup en het volgende WK, dan zullen enkele pijnlijke keuzes gemaakt moeten worden.
Derde doelman: tijd voor verjonging
Onder de lat is er weinig reden tot paniek. Yassine Bounou blijft, ondanks zijn leeftijd, nog altijd een keeper van wereldklasse en ook Munir Mohamedi kan voorlopig nog een rol vervullen als ervaren tweede doelman.
Voor de positie van derde keeper is het echter tijd om vooruit te kijken. Ahmed Reda Tagnaouti lijkt zijn beste jaren achter zich te hebben. Het zou logischer zijn om nu al te investeren in Yanis Benchaouch, de talentvolle doelman die op weg is naar de Franse Ligue 2-club Red Star en eerder met Marokko de Afrika Cup Onder 20 won. Een derde keeper moet niet alleen de groep aanvullen, maar ook klaarstaan als toekomstig international.
Centrale verdediging: selectie zonder vertrouwen
Achterin roept de selectie veel vragen op. De aanwezigheid van Redouane Halhal en Marwan Saâdane bleek tijdens het WK nauwelijks te rechtvaardigen.
Het meest veelzeggende moment kwam in de kwartfinale tegen Frankrijk. Toen Chadi Riad niet fit genoeg was om te starten, koos Ouahbi ervoor om Noussair Mazraoui van nature een rechtsback die bij Marokko als linksback speelt als centrale verdediger op te stellen. Dat zegt eigenlijk alles: zelfs in een noodsituatie genoten Halhal en Saâdane niet het vertrouwen van de bondscoach.
Dat is ook niet vreemd. Beide spelers komen uit voor clubs die niet actief zijn op het hoogste Europese niveau. Als de bondscoach hen zelfs niet opstelt wanneer de nood het hoogst is, waarom zaten ze dan überhaupt in de WK-selectie?
De hoop is dat Nayef Aguerd snel volledig herstelt. Daarnaast verdient de pas 20-jarige Abdelhamid Aït Boudlal zo snel mogelijk een kans. Hij speelde vorig seizoen al twintig wedstrijden voor Stade Rennais en leek op basis van zijn ontwikkeling veel meer aanspraak te maken op een WK-selectie dan Halhal of Saâdane.
Het raadsel Bellamari
Ook de selectie van Youssef Bellamari blijft een groot vraagteken.
Met Noussair Mazraoui als eerste linksback en Anass Salah-Eddine als logische reserve leek Bellamari hooguit derde keuze. Zelfs die rol kreeg hij uiteindelijk niet. Tegen Frankrijk viel Zakaria El Ouahdi in op de linksbackpositie, terwijl hij van origine rechtsback is.
Dat roept een logische vraag op: waarom is Bellamari überhaupt meegenomen naar het WK als de bondscoach hem zelfs achter een omgeschoolde rechtsback plaatst?
Die selectieplek had wellicht beter gebruikt kunnen worden voor een extra aanvaller, juist op de positie waar Marokko tijdens het toernooi duidelijk kwaliteit tekortkwam.
Middenveld staat als een huis
Waar de verdediging en aanval stof tot discussie geven, vormt het middenveld juist het grote lichtpunt.
Met een kern waarin de jongste speler pas 19 jaar is en de oudste 29, beschikt Marokko over een uitgebalanceerde en talentvolle linie. Op deze positie hoeft de technische staf de komende jaren nauwelijks iets te veranderen. Hier ligt de basis voor de toekomst.
Aanval vraagt om nieuwe impulsen
Voorin is vernieuwing noodzakelijk.Ayoub El Kaabi heeft veel betekend voor het nationale elftal, maar op 33-jarige leeftijd lijkt zijn bijdrage uitgewerkt. Het is tijd om plaats te maken voor een nieuwe generatie spitsen.
Hetzelfde geldt voor Sofiane Rahimi. De aanvaller kan tegen landen als Canada of Haïti nog het verschil maken, maar op het hoogste internationale niveau komt hij tekort. Zijn verblijf in de competitie van de Verenigde Arabische Emiraten helpt zijn ontwikkeling bovendien niet.
Marokko zal op zoek moeten naar spitsen die zich wekelijks bewijzen in sterkere Europese competities. De terugkeer van Hamza Igamane na zijn blessure bij Lille zou daarom een logische versterking zijn voor de nationale ploeg.
Ook Sbai overtuigde niet
Een andere opvallende naam in de selectie was Amine Sbai.
Hoe hij het WK haalde, blijft moeilijk te verklaren. Met slechts drie doelpunten en één assist bij zijn club waren zijn statistieken allesbehalve indrukwekkend. Tijdens het toernooi wist hij die twijfels niet weg te nemen.
Met de terugkeer van Abdessamad Ezzalzouli beschikt Marokko bovendien weer over een speler die op internationaal niveau al heeft bewezen het verschil te kunnen maken. Daardoor lijkt er weinig ruimte over voor Sbai in toekomstige selecties.
Conclusie
Een WK is niet alleen een eindpunt, maar ook het begin van een nieuwe cyclus. Voor bondscoach Ouahbi is dit hét moment om moeilijke beslissingen te nemen.
Ahmed Reda Tagnaouti, Redouane Halhal, Marwan Saâdane, Youssef Bellamari, Ayoub El Kaabi, Sofiane Rahimi en Amine Sbai hebben tijdens dit WK niet laten zien dat zij de toekomst van Marokko vertegenwoordigen. Tegelijkertijd staan talenten als Yanis Benchaouch en Abdelhamid Aït Boudlal klaar om de volgende stap te zetten.
Als Marokko de aansluiting met de wereldtop wil behouden, moet de bondscoach durven kiezen voor kwaliteit, potentie en spelers die zich op het hoogste niveau bewijzen. De toekomst begint nu.